Vanmiddag kwamen er twee heren bij mij het landgoed opgelopen. Groene waadbroek aan, groen shirt, pet op en in hun handen een aantal attributen (stok, schepnet, handschoenen). Ze vroegen mij of ze over mijn landgoed mocht lopen en via een dam naar het stukje land ernaast. Ze hadden daar namelijk sporen gevonden van woelratten. Gisteren hadden ze vanuit een boot rattenvallen plaatst. Ze wilde kijken of ze iets gevangen hadden. Prima, vond ik goed, dus ze gingen kijken. Een uur later kwamen ze terug, ik vroeg of ze wat hadden gevangen. En dat was zo.
Vervolgens hadden we een gesprek en ‘de rattenvanger’ vroeg naar de paarden en activiteiten op het landgoed. Er was op dat moment een psycholoog/kindercoach aan het werk met een client. Ik vertelde dat ik therapiesessies geef aan mensen en dat ik dat doe met hulp van de paarden. Dat interesseerde hen en ik vertelde daar iets over. Ik vertelde over de enorme toegevoegde waarde van de paarden. De paarden zijn zeer sensitief en ik zie dat de paarden telkens de gevoelens en inzichten van de cliënten bevestigen. En dat is zeer sterk, het maakt grote indruk op de cliënten.
Het werd even stil en toen vroeg 1 van de heren, ‘maar als dit zo sterk werkt dan zal je ook snel werken, niet zo veel sessies nodig hebben’.
Dat vond ik zo goed opgemerkt! Want dat is inderdaad zo. Afhankelijk van de vraag en hoe de sessies verlopen zal het traject bij de ene client langer duren als bij de ander. Maar het aantal is gemiddeld 8 tot 12 sessies. Uitzonderingen daargelaten*.
De scherpte, de helderheid van geest, van de rattenvanger vond ik zo mooi dat ik besloot er een artikel over te schrijven.
*wanneer de casuïstiek complex is zal het traject naargelang de complexiteit meer sessies vergen.
